Rozporządzenie Ministra Kultury z dnia 10 maja 2004 roku

Na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959) zarządza się, co następuje:

 

 

§ 1. 

Uprawnienia rzeczoznawcy są nadawane przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, zwanego dalej "ministrem", w następujących dziedzinach:

 

1)   archeologia;

 

2)   architektura i budownictwo;

 

3)   urbanistyka;

 

4)   krajobraz kulturowy;

 

5)   malarstwo;

 

6)   grafika;

 

7)   rzeźba, detal architektoniczny i powierzchnie architektoniczne;

 

8)   rzemiosło artystyczne i sztuka użytkowa;

 

9)   instrumenty muzyczne;

 

10)  materiały biblioteczne i archiwalne;

 

11)  zabytki techniki;

 

12)  parki, ogrody i cmentarze;

 

13)  zabezpieczenie techniczne zabytków;

 

14)  ocena i wycena zabytków ruchomych.

 

 

 

§ 2. 

1. Kandydat na rzeczoznawcę powinien:

 

1)   korzystać z pełni praw cywilnych i obywatelskich;

 

2)   posiadać co najmniej 10-letnią praktykę w wykonywaniu zadań w określonej dziedzinie opieki nad zabytkami;

 

3)   posiadać wysoki poziom wiedzy w określonej dziedzinie opieki nad zabytkami;

 

4)   dawać rękojmię należytego wykonywania obowiązków rzeczoznawcy.

 

2. Spełnianie przez kandydata wymagań określonych w ust. 1 pkt 1 i 2 powinno być potwierdzone odpowiednimi dokumentami.

 

 

 

§ 3. 

1. Wniosek o nadanie uprawnień rzeczoznawcy, składany przez kandydata na rzeczoznawcę do ministra, za pośrednictwem Generalnego Konserwatora Zabytków, powinien zawierać:

 

1)   imię, nazwisko;

 

2)   datę i miejsce urodzenia;

 

3)   miejsce zamieszkania;

 

4)   adres do korespondencji;

 

5)   informację o wykształceniu;

 

6)   opis praktyki zawodowej;

 

7)   wskazanie miejsca pracy;

 

8)   wskazanie ważniejszych publikacji w zakresie opieki nad zabytkami;

 

9)   wskazanie dziedziny i specjalizacji, w których kandydat ubiega się o nadanie uprawnień rzeczoznawcy;

 

10)  nazwę i adres stowarzyszenia, uczelni lub instytucji kultury rekomendującej kandydata.

 

2. Do wniosku kandydat dołącza pisemną rekomendację stowarzyszenia, uczelni lub instytucji kultury wyspecjalizowanych w opiece nad zabytkami.

 

3. Generalny Konserwator Zabytków przekazuje ministrowi wniosek, o którym mowa w ust. 1, wraz ze swoim stanowiskiem w sprawie.

 

 

 

§ 4. 

1. Nadanie uprawnień rzeczoznawcy następuje z dniem wręczenia kandydatowi aktu nadania uprawnień rzeczoznawcy.

 

2. Osoba, której nadano uprawnienia rzeczoznawcy, przed objęciem funkcji składa wobec ministra przyrzeczenie według następującej roty: "Świadomy znaczenia mych słów i odpowiedzialności przed prawem przyrzekam uroczyście, że powierzone mi obowiązki rzeczoznawcy wykonywać będę z całą sumiennością i bezstronnością, działając dla dobra dziedzictwa kulturowego.".

 

 

 

§ 5. 

Rzeczoznawca zachowuje nadane uprawnienia do końca roku kalendarzowego, w którym upłynął okres 3 lat od dnia nadania uprawnień.

 

 

 

§ 6. 

Minister cofa uprawnienia rzeczoznawcy:

 

1)   na pisemny wniosek rzeczoznawcy;

 

2)   jeżeli rzeczoznawca przestał spełniać wymagania do pełnienia tej funkcji albo gdy zostanie stwierdzone, że w chwili nadania uprawnień warunkom tym nie odpowiadał i nadal im nie odpowiada;

 

3)   jeżeli rzeczoznawca nie wykonuje należycie obowiązków określonych w § 8 i 9.

 

 

 

§ 7. 

Rzeczoznawca jest uprawniony do:

 

1)   wydawania ocen i opinii indywidualnie lub jako członek zespołu rzeczoznawców;

 

2)   otrzymania wynagrodzenia z tytułu opracowanej w formie pisemnej oceny lub opinii, na podstawie umowy o dzieło zawartej ze zleceniodawcą;

 

3)   uzyskania od właściciela lub posiadacza zabytku pomocy w dostępie do obiektu w zakresie umożliwiającym wydanie oceny lub opinii;

 

4)   uzyskania dostępu do dokumentacji obiektu, zgromadzonej przez właściwe organy.

 

 

 

§ 8. 

Rzeczoznawca jest obowiązany do:

 

1)   wydawania ocen i opinii na wniosek organów, o których mowa w art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami;

 

2)   przygotowywania ocen i opinii w sposób obiektywny, według najlepszej wiedzy i z należytą starannością;

 

3)   wykonywania czynności rzeczoznawcy wyłącznie w granicach dziedziny określonej w akcie powołania;

 

4)   używania w zakresie swojego działania pieczęci z odciskiem tuszowym w kolorze zielonym o treści: "Rzeczoznawca Ministra Kultury", zawierającej dziedzinę oraz imię i nazwisko rzeczoznawcy;

 

5)   przekazania kopii oceny lub opinii Generalnemu Konserwatorowi Zabytków;

 

6)   złożenia Generalnemu Konserwatorowi Zabytków pisemnego rocznego sprawozdania z działalności, w terminie do dnia 31 stycznia roku następnego;

 

7)   niezwłocznego zawiadomienia Generalnego Konserwatora Zabytków o każdej zmianie swego adresu lub o zamierzonej przerwie w wykonywaniu czynności przez okres dłuższy niż 3 miesiące.

 

 

 

§ 9. 

1. Rzeczoznawca odmawia wydania oceny lub opinii w sprawie:

 

1)   w której jest stroną albo pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki;

 

2)   w której stroną jest jego małżonek, krewny, powinowaty do drugiego stopnia lub osoba związana z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

 

3)   w której był świadkiem lub biegłym albo był lub jest przedstawicielem jednej ze stron, albo w której przedstawicielem strony jest jedna z osób wymienionych w pkt 2;

 

4)   w której brał udział w postępowaniu prowadzonym przez organ niższej instancji, zakończonym wydaniem decyzji;

 

5)   z powodu której wszczęto przeciw niemu dochodzenie służbowe, postępowanie dyscyplinarne lub karne;

 

6)   w której jedną ze stron jest osoba pozostająca wobec niego w stosunku nadrzędności służbowej.

 

2. Rzeczoznawca odmawia wydania oceny lub opinii w sprawie, także w przypadku istnienia okoliczności innych niż wymienione w ust. 1, które mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności.

 

 

 

§ 10. Ocena lub opinia powinna zawierać:

 

1)   imię, nazwisko i adres rzeczoznawcy;

 

2)   datę sporządzenia oceny lub opinii;

 

3)   określenie zleceniodawcy i opiniowanej sprawy;

 

4)   rodzaj obiektu i miejsce jego położenia lub przechowywania;

 

5)   wykaz i opis podjętych czynności;

 

6)   treść oceny lub opinii wraz z podaniem wniosków końcowych;

 

7)   pieczęć i podpis rzeczoznawcy.

 

 

 

§ 11. 

1. Generalny Konserwator Zabytków:

 

1)   prowadzi listę rzeczoznawców;

 

2)   prowadzi dokumentację dotyczącą listy rzeczoznawców;

 

3)   gromadzi i rejestruje kopie ocen i opinii oraz sprawozdania przesyłane przez rzeczoznawców;

 

4)   dokonuje okresowej oceny pracy rzeczoznawców, którą przedstawia ministrowi.

 

2. Generalny Konserwator Zabytków udostępnia listę rzeczoznawców na wniosek zainteresowanych organów, o których mowa w art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

 

 

 

§ 12. 

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

 

 

 

________

¹⁾   Minister Kultury kieruje działem administracji rządowej - kultura i ochrona dziedzictwa narodowego, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 4 maja 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Kultury (Dz. U. Nr 106, poz. 1122).