OKK PR

Agnieszka Glaza - Joachimowska: Ten cytat jest w zasadzie kwintesencją tego, co staram się wprowadzać do wnętrz. Tak właśnie postrzegam swoją rolę - jako projektantki „tła dla życia”. Czuję, że wywiązałam się z zadania, gdy gotowe wnętrze funkcjonuje w doskonałej harmonii z mieszkańcami, a jednocześnie pozostaje jakby na drugim planie. Ponieważ to oni, a nie dzieło i ego projektanta, są tutaj najważniejsi. Przygotowuję przestrzeń w taki sposób, żeby dawała temu, kto będzie jej używał możliwość wprowadzenia do niej swoich własnych wartości. Wnętrze musi być gotowe na to, żeby przyjąć jeszcze coś - dodatkowe elementy, które wniosą z sobą ludzie. Bardzo często realizacje, jakie oglądam w magazynach, stwarzają poczucie absolutnie skończonych w tym sensie, że czuję, iż nic już nie mogłabym w nich zmienić. Czasem nawet mam wrażenie, że przestawienie czegokolwiek natychmiast zniweczyłoby kunsztownie wypracowaną kompozycję. W takich przestrzeniach mieszkańcy odczuwają dojmujący brak możliwości ruchu. Dla mnie są to wnętrza „zalaminowane”. Przeciwieństwo tego, do czego ja sama dążę w swojej pracy. Szukam zawsze tych samych jakości, ale za każdym razem inaczej. Używam odmiennych środków wyrazu. Jeśli wnętrze jest za niskie, robię wszystko, żeby wydawało się wyższe. W ciasnym przestrzeniach staram się uzyskać wrażenie „powietrza”. Każde wnętrze musi, w moim odczuciu, na koniec pozostać odrobinę „otwarte”. Nie może być stuprocentowo zamknięte kompozycyjnie, bo wówczas niewoli życie, które powinno swobodnie toczyć się w jego ramach.

Wszyscy posiadamy i wozimy ze sobą różne rzeczy. Dlatego zaprojektowane wnętrze nie może być przeładowane. Uważam, że powinno wręcz pozostać minimalnie niedomknięte. Komponuję przestrzeń tak, żeby mieszkańcy mieli możliwość „umeblowania jej” własnym życiem - mówi Agnieszkę Glaza - Joachimowska, główna projektantka oraz właścicielka renomowanej gdańskiej pracowni Glaza Interiors, która od 20 lat realizuje wnętrza dla najbardziej wymagających trójmiejskich klientów.