Normy i prawo budowlane – remont a ulepszenie

Wydatki ponoszone na ulepszenie środka trwałego zwiększają jego wartość i stają się kosztem dopiero w formie odpisów amortyzacyjnych rozłożonych na okres kilku lat. Wydatki na remont od razu rozliczamy w kosztach firmy. Odróżnienie jednych od drugich jest zatem bardzo istotne.

Do wydatków na ulepszenie środków trwałych zalicza się:

a) przebudowę – czyli poprawienie (zmianę) istniejącego stanu środków trwałych na inny

b) rozbudowę – czyli powiększenie składników majątkowych (budynków, budowli, lini technologicznych)

c) rekonstrukcję – czyli odtworzenie (odbudowanie) całkowicie lub częściowo zużytych składników majątkowych

d) adaptację – czyli przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu niż jego pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi nowych cech użytkowych

e) modernizacje – czyli unowocześnienie środków trwałych

Środki trwałe uważa się za ulepszone gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptacje lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3500 zł. Wydatki te muszą powodować wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia do używania. Gdy wydatki nie przekraczają 3500 zł można je bezpośrednio zaliczyć do kosztów firmy. Nie zwiększają wówczas wartości środka trwałego.

Remont to wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji. Można użyć wyroby inne niż pierwotnie użyte (Pismo US/PD1/415/2005/I/JF). Istotą remontu są wszystkie działania przywracające pierwotny stan techniczny i użytkowy środka trwałego, następujące w toku eksploatacji środka trwałego i będące wynikiem tej eksploatacji.