Stopy procentowe to fikcja

Rada Polityki Pieniężnej to instytucja, która ma przede wszystkim trzymać w ryzach inflację. I robi to na dwa sposoby. Kiedy gospodarka kwitnie i ludźmi zaczyna rządzić chciwość, rada jest złym policjantem, który, podnosząc stopy procentowe, wylewa kubeł zimnej wody na głowy i każe zwolnić. Jeśli jednak przychodzi kryzys, monetarni włodarze zmieniają się w dobrego stróża prawa, który obniża koszt pieniądza, ponieważ chce pchnąć gospodarkę do przodu. Od 1998 r., kiedy RPP została powołana do życia w związku z przejściem złotego na kurs płynny, ta strategia — bardziej lub mniej skutecznie — działała. Aż do teraz.

— Ekonomiści już kilka lat temu zauważyli, że z powodu postępującej globalizacji siła oddziaływania polityki monetarnej na realną gospodarkę słabnie. Dzisiaj jednak wpływ stóp procentowych jest wręcz znikomy. No cóż, taki kryzys jak obecny zdarza się bowiem raz na sto lat. Wszystkie wskaźniki się rozjechały — mówi Krzysztof Rybiński, partner Ernst Young, były wiceprezes Narodowego Banku Polskiego.

czytaj więcej...