Jak należy liczyć podatek od budowli
Od jakiej podstawy – w wypadku budowli – naliczany jest podatek od nieruchomości? Jeszcze do niedawna odpowiedź wydawała się oczywista: od historycznej wartości, jaką przyjął podatnik na potrzeby obliczania amortyzacji. Wyroki sądów administracyjnych zachwiały jednak tę pewność
Ustalając podatek od nieruchomości należny od budowli, podatnicy do tej pory rutynowo sięgali do ewidencji środków trwałych i przyjmowali za podstawę opodatkowania wynikającą z niej wartość, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych w rozumieniu przepisów ustaw o podatkach dochodowych.
Gdy budowla składała się na całość środka trwałego a podatnik dokonywał od niej odpisów amortyzacyjnych, działanie takie było oczywiste. Art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (dalej upol) stwierdza bowiem, że podstawą opodatkowania w wypadku budowli jest „wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne”.
Ewentualna kontrola prowadzona przez samorządowe organy podatkowe powinna ograniczać się w tym wypadku jedynie do porównania wartości stanowiącej podstawę naliczania amortyzacji oraz wartości stanowiącej podstawę naliczania podatku od nieruchomości. Jeżeli są identyczne, sprawa powinna być uznana za zamkniętą.
Od wartości rynkowej
Ta, wydawałoby się utrwalona i niebudząca wątpliwości, praktyka została jednak podważona w niedawnych – na razie nieprawomocnych – wyrokach wojewódzkich sądów administracyjnych w Gliwicach i w Olsztynie.
Gliwicki WSA w wyroku z 2 marca 2009 r. (I SA/Gl 967/08) uz-nał za słuszne stanowisko organów gminy, które wiązały podstawę opodatkowania budowli podlegających amortyzacji podatkiem od nieruchomości z wartością rynkową tych składników majątkowych. W tym wypadku chodziło o sposób ustalenia wartości budowli wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
W ocenie sądu, z treści art. 4 ust. 7 zdanie 1 upol („Jeżeli podatnik nie określił wartości budowli, o których mowa w ust. 1 pkt 3 oraz w ust. 5, lub podał wartość nieodpowiadającą wartości rynkowej, organ podatkowy powoła biegłego”) w związku z ust. 5 tego artykułu, nie można wyprowadzać wniosku, że w razie dokonywania przez podatnika odpisów amortyzacyjnych od budowli nie jest konieczne w każdym wypadku ustalanie ich wartości rynkowej. Gdy wartość ustalana dla celów amortyzacji jest niższa od rynkowej, organ podatkowy na użytek podatku od nieruchomości ma prawo do ustalenia wartości rynkowej budowli i naliczenia podatku od tej wartości rynkowej, a nie od wartości stanowiącej podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.
czytaj więcej...
Gdy budowla składała się na całość środka trwałego a podatnik dokonywał od niej odpisów amortyzacyjnych, działanie takie było oczywiste. Art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (dalej upol) stwierdza bowiem, że podstawą opodatkowania w wypadku budowli jest „wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne”.
Ewentualna kontrola prowadzona przez samorządowe organy podatkowe powinna ograniczać się w tym wypadku jedynie do porównania wartości stanowiącej podstawę naliczania amortyzacji oraz wartości stanowiącej podstawę naliczania podatku od nieruchomości. Jeżeli są identyczne, sprawa powinna być uznana za zamkniętą.
Od wartości rynkowej
Ta, wydawałoby się utrwalona i niebudząca wątpliwości, praktyka została jednak podważona w niedawnych – na razie nieprawomocnych – wyrokach wojewódzkich sądów administracyjnych w Gliwicach i w Olsztynie.
Gliwicki WSA w wyroku z 2 marca 2009 r. (I SA/Gl 967/08) uz-nał za słuszne stanowisko organów gminy, które wiązały podstawę opodatkowania budowli podlegających amortyzacji podatkiem od nieruchomości z wartością rynkową tych składników majątkowych. W tym wypadku chodziło o sposób ustalenia wartości budowli wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
W ocenie sądu, z treści art. 4 ust. 7 zdanie 1 upol („Jeżeli podatnik nie określił wartości budowli, o których mowa w ust. 1 pkt 3 oraz w ust. 5, lub podał wartość nieodpowiadającą wartości rynkowej, organ podatkowy powoła biegłego”) w związku z ust. 5 tego artykułu, nie można wyprowadzać wniosku, że w razie dokonywania przez podatnika odpisów amortyzacyjnych od budowli nie jest konieczne w każdym wypadku ustalanie ich wartości rynkowej. Gdy wartość ustalana dla celów amortyzacji jest niższa od rynkowej, organ podatkowy na użytek podatku od nieruchomości ma prawo do ustalenia wartości rynkowej budowli i naliczenia podatku od tej wartości rynkowej, a nie od wartości stanowiącej podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.
czytaj więcej...
Źródło: Rzeczpospolita
Komentarze
Tagi
Czytaj też…
Czytaj na forum
- XXXV Forum Ekonomiczne rusza 8 września: kluczowe... Liczba postów: 0 Grupa: Aktualności
- profilaktyka stomatologiczna Liczba postów: 139 Grupa: Trudne tema... Warunki w jamie ustnej nie są stałe. Po utracie zębów kość i dziąsła stopniowo zmieniają swój kształt. Dotyczy to szczególnie osób, które od wielu lat noszą pro...
- Jak prowadzić biznes w XXI wieku - czym jest elast... Liczba postów: 195 Grupa: Aktualności Od wielu lat prowadzę własną firmę i wiem jak ważna jest współpraca ze specjalistami w danej branży. Dlatego polecam Wam stronę, na której znajdziecie obszerny....
- Taxi Liczba postów: 1 Grupa: Trudne tema... Jak radzicie sobie z transportem, kiedy trzeba dostać się z Konstancina do Warszawy albo wrócić późnym wieczorem? Zastanawiam się nad korzystaniem z taksówki, s...
- Prawo restrukturyzacji Liczba postów: 1 Grupa: Trudne tema... Czy ktoś z Was miał okazję przechodzić przez proces restrukturyzacji firmy? Interesuje mnie przede wszystkim to, kiedy warto zdecydować się na takie rozwiązanie...

