Pochrzyn kaukaski (Dioscorea caucasica) - lecznicze bulwy

Uprawa:

Pochrzyn kaukaski jest nie tylko rzadki w naturalnych warunkach, ale również w uprawie, pomimo, że nie jest zbyt wymagający.  Lubi słoneczne stanowiska, ale toleruje też  półcieniste.  Dobrze będzie rósł na wilgotnej, przepuszczalnej glebie piaszczysto gliniastej  o naturalnym odczynie Ph.  Zniesie umiarkowane susze, jednak wilgotność znacznie wpływa na jego przyrost. Znosi lekkie mrozy jednak w czasie bardzo srogich zim wymaga okrycia.

W okresie wzmożonej wegetacji (od wiosny do jesieni) zaleca się nawożenie pnączy co 2-3 tygodnie. Można użyć  gotowych, płynnych nawozów mineralnych dla pnączy i bluszczu i postępować zgodnie z instrukcją na opakowaniu. 

Zastosowanie:

Pochrzyn uprawia się głownie dla celów leczniczych, jednak wsparty na podporach zyskuje na estetyce i może być również dekoracją ogrodu jako efektowne pnącze. Jego pędy wiją się najczęściej z ruchem wskazówek zegara lub odwrotnie. Roślina będzie się pięknie prezentować jako soliter, ale też sprawdzi się w kompozycjach z innymi roślinami. 

Uprawa pochrzynu kaukaskiego w ogrodach jest ważna dla zachowania tego gatunku, ponieważ w naturalnym, dzikim stanie został nadmiernie wyeksploatowany dla swych leczniczych właściwości bulw. 

Czytaj również: Krzewy, które lubią słońce

Właściwości lecznicze:

 Leczniczą częścią pochrzynu jest podziemne, bulwiaste kłącze, które rozrasta się do sporych rozmiarów. Kłącza zawierają saponiny steroidowe.  Dioscyna, główny składnik, może zostać podzielona na składniki, takie jak glukoza, ramnoza i diosgenina. Ponadto skrobia i substancje tłuszczowe są częścią Dioscorea. Leki z kłączy stosuje się w profilaktyce i leczeniu miażdżycy oraz dny moczanowej, zapalenia stawów, reumatyzmu i zaćmy.

Siew i rozmnażanie:

Nasiona Dioscorea  rozmnażają się bardzo słabo. Aby osiągnąć pozytywny wynik, powietrze musi mieć wysoką temperaturę (około + 30 ° C) przez długi okres czasu. Wzrost jest jednak  bardzo powolny.

Prościej zacząć uprawę od sadzonek.

Odetnij próbki szczytowe wiosną i zakorzenione w mieszance torfu, okryj folią, aby stworzyć mini szklarnię. Nie zapomnij napowietrzać i podlewać roślinę. Gdy sadzonka podrośnie i dobrze się ukorzeni można ją posadzić na stałe miejsce, najlepiej to zrobić jesienią.  Zasadzone jesienią sadzonki wschodzą późną wiosną, kiedy temperatury dochodzą do ok 20 ° C. 

Warto dodać, że kwiaty pochrzynu są jednopłciowe i nie jest wymagana bliskość drugiej rośliny do dobrego wzrostu.

Czytaj również: Koreańska piękność

Choroby i szkodniki:

Głównym szkodnikiem jest przędziorek , który atakuje większość ogrodowych roślin w sprzyjających suchych i gorących warunkach.  Początkowo na liściach pojawiają się żółte kropki następnie liście żółkną i stopniowo usychają i opadają. Trudno pozbyć się tego szkodnika w sposób naturalny bez użycia chemii. W początkowej fazie można pryskać roślinę roztworem szarego mydła albo wodą z namoczonym czosnkiem lub skórkami cebuli, jednak jeśli większa część rośliny jest zaatakowana, to nie przyniesie to większych efektów. Ostatecznym rozwiązaniem jest owadobójczy środek chemiczny, specjalny gotowy preparat na przędziorki, z którego przygotowuje się roztwór do oprysku. Taki oprysk należy powtórzyć trzykrotnie.