Rannik zimowy (Eranthis hyemalis)

 W Polsce rannik zimowy nie występuje w stanie naturalnym, rzadko jest również uprawiany jako roślina ozdobna w ogrodach. Niezbyt często występuje też jako roślina zdziczała w dawnych parkach i na cmentarzach.Ich kwiaty są zazwyczaj pojedyncze, kielichowate, połyskujące i jaskrawożółte. Natomiast w Europie Zachodniej można również spotkać odmiany o białych lub pomarańczowych kwiatach.

Uprawa

 Żółte kobierce ranników zwiastują szybkie nadejście wiosny, ponieważ ta drobna bylina ma swoje pięć minut właśnie o tej porze roku. 

 Rannik jest rośliną mało wymagającą. Wymaga wilgotnej, próchnicznej, luźnej i niezbyt kwaśnej ziemi. Preferuje również mocną ilość światła. Najlepiej posadzić go wśród drzew i krzewów liściastych, gdzie wczesną wiosną będzie docierało dużo słońca, a opadłe jesienią liście ochronią go przed silnymi mrozami. Podlewamy umiarkowanie, tak by gleba była dostatecznie wilgotna. 

Czytaj również: Fuksja piękna roślina, idealna do uprawy na balkonie i tarasie.

 Rannik należy do roślin odpornych na choroby i szkodniki, ale niestety jest również bardzo wrażliwy na wyższe temperatury. Przy temperaturze +10st.C. szybciej przekwita.

 Rozmnaża się przez nasiona wysiewane późną jesienią lub wczesną wiosną, ewentualnie w maju tuż po zbiorze. Przez pierwsze dwa lata wskazana jest uprawa w pojemnikach, skąd po dwóch latach wydobywa się małe bulwy i wysadza na docelowe stanowisko. Rośliny uzyskane z nasion zakwitają po raz pierwszy po 3–4 latach.

Zastosowanie

 Rannik należy do roślin miododajnych. Dobrym miejscem do wyeksponowania tych roślin jest także ogród skalny, który wczesną wiosną zdobi jeszcze niewiele kwiatów. Ranniki należy sadzić obok roślin o niezbyt dużej sile wzrostu. Dobrze będą wyglądać obok ciemierników, przebiśniegów, szafirków, krokusów, śnieżyc, przylaszczek lub prymulek.

Czytaj również: Jakimi roślinami wypełnić gazony?