Stop włamywaczom – antywłamaniowe konstrukcje Reynaers

W związku z wprowadzaniem norm budowlanych Unii Europejskiej nastąpiło uporządkowanie zagadnień związanych z badaniami i klasyfikacją konstrukcji pod względem odporności na włamanie. W roku 2006 została wprowadzona europejska norma zharmonizowana PN-EN-14351-1:2006, ”Okna i drzwi. Norma wyrobu, właściwości eksploatacyjne. Część 1: Okna i drzwi zewnętrzne bez właściwości dotyczących odporności ogniowej i/lub dymoszczelności”. Określa ona możliwe klasy poszczególnych właściwości konstrukcji, sposób oceny ich zgodności oraz sposób, w jaki konstrukcja może być przez producenta oznaczona znakiem CE (europejskim symbolem zgodności z obowiązującymi normami).

Odporność na włamanie
Odpowiednią klasę odporności na włamanie należy podawać zgodnie z normą PN-ENV 1627:2006 „Okna, drzwi i żaluzje. Odporność na włamanie. Wymagania i klasyfikacja”. Podanych jest tu 6 klas odporności na włamanie, określanych cyframi od 1 do 6, przy czym klasa 1 dotyczy konstrukcji o najniższej, a klasa 6 o najwyższej odporności. W normie podano także przykłady proponowanych klas odporności na włamanie w zależności od rodzaju zagrożenia włamaniem oraz zakładanego wyposażenia
i doświadczenia potencjalnego włamywacza(tabela 1).Należy podkreślić, iż określenie wymaganej klasy odporności na włamanie konkretnej konstrukcji należy do użytkownika (np. właściciela obiektu, architekta, firmy ubezpieczeniowej, policji). Przy określaniu wymaganej klasy odporności na włamanie należy zawsze liczyć się z faktem, że konstrukcja o wyższej klasie odporności na włamanie jest konstrukcją bardziej kosztowną. W celu określenia klasy odporności na włamanie aluminiowych konstrukcji przeszklonych konieczne jest wykonanie badań odporności na obciążenia statyczne, obciążenia dynamiczne i odporności na próbę włamania ręcznego.

Odporność na obciążenie statyczne
Pod obciążeniami statycznymi, działającymi prostopadle do powierzchni o wielkościach podanych w tabeli 3,  w zależności od klasy odporności na włamanie konstrukcji oraz ich przyłożeniu w punktach opisanych w normie PN-ENV 1628:2006, maksymalne ugięcia pod obciążeniem nie mogą przekraczać wielkości podanych w tabeli 3.
Obciążenia realizowane są za pomocą siłowników hydraulicznych. Stosowane jest obciążenie wstępne o wielkości 0,3 kN w celu wyeliminowania luzów. Odczytywane jest wstępne ugięcie elementu – obciążenie zasadnicze powinno narastać liniowo do wartości maksymalnej w ciągu 60 s. Przez następne 60 s. utrzymywane jest obciążenie
i odczytuje się ugięcie. Zdjęcie obciążenia następuje liniowo w ciągu 60 s. Jako ugięcie należy przyjmować różnicę pomiędzy ugięciem po utrzymywanym przez 60 s. maksymalnym obciążeniu a ugięciem pod obciążeniem wstępnym.

 

Odporność na obciążenie dynamiczne
Podczas badań obciążeniami dynamicznymi (według normy PN-ENV 1629:2006 „Okna, drzwi, żaluzje. Odporność na włamanie. Metoda badania dla określenia odporności na obciążenie dynamiczne”) działającymi prostopadle do powierzchni, konstrukcja nie powinna ulec uszkodzeniu w sposób umożliwiający dostęp do mechanizmów blokujących lub przedostanie się człowieka na jej drugą (chronioną) stronę. Według normy odpowiada to jednemu z następujących otworów: prostokątnemu o wymiarach 400 x 250 mm, eliptycznemu o wymiarach 400 x 300 mm lub okrągłemu o średnicy 350 mm. Badanie jest wykonywane poprzez uderzanie w naroża oszklenia oraz geometryczny środek skrzydła za pomocą 30-kilogramowego skórzanego worka wypełnionego suchym piaskiem. Zawieszony na linie worek odchylany jest od pionu na podaną w tabeli 4 wysokość i swobodnie zwalniany, co powoduje jego uderzenie o założonej energii
w badaną konstrukcję. Stosowane obciążenia, podane w tabeli 4 w normie PN-ENV 1627:2006 w zależności od klasy odporności na włamanie konstrukcji oraz ich umiejscowienia są przykładane w punktach opisanych w normie PN-ENV 1629:2006.

 

 

Odporność na próbę włamania ręcznego

Test na odporność na próbę włamania ręcznego (według PN-ENV 1630:2006 „Okna, drzwi, żaluzje. Odporność na włamanie. Metoda badania dla określenia odporności na próby włamania ręcznego”) jest najbardziej spektakularną próbą wśród prób odporności na włamanie. Próba jest dokonywana przez pracownika laboratorium imitującego działania włamywacza. Podczas próby konstrukcja nie powinna ulec uszkodzeniu w sposób umożliwiający przedostanie się ”włamywacza”, co według normy odpowiada jednemu z następujących otworów: prostokątnemu o wymiarach 400 x 250 mm, eliptycznemu o wymiarach 400 x 300 mm lub okrągłemu o średnicy 350 mm.