Tamaryszek (Tamarix L.)

 Jako roślina kserofityczna, tamaryszek świetnie przystosowuje się do warunków, w jakich inne rośliny nie miałyby racji bytu. Roślina przyjmie się bez problemowo nawet na piaszczystych, intensywnie nasłonecznionych terenach. I nie ma w tym nic dziwnego, tamaryszek bowiem występuje w naturalnych warunkach na pustyniach i stepach południowej Europy, Afryki i Azji Mniejszej. Dodatkową cechą tamaryszków jest duża wytrzymałość na zasolenie oraz zanieczyszczenia powietrza.

Czytaj również: Pospornica japońska (Pittosporum tobira)

 Roślina potrafi osiągnąć spore rozmiary, bo nawet do kilku metrów. Wymagają dlatego sporo miejsca w ogrodzie. Trzeba zaznaczyć, że najbardziej dekorują ogrody właśnie w takim rozłożystym wydaniu. 

Uprawa

 Wspominaliśmy już o niezwykłej wytrzymałości tamaryszków, a nie było mowy o jeszcze jednej ich zalecie. Są wyjątkowo dekoracyjne. Pięknie się prezentują dzięki swoim cienkim pędom i listkom w kształcie igiełek i łusek. Barwy tamaryszka są raczej subtelne i nieco przygaszone. Kwiat mogą być białe, różowe lub karminowe, i zebrane są w liczne, krótkie kłosowate grona, tworzące szczytowe wiechy na zeszłorocznych pędach. Dopiero w okresie jesiennym tamaryszek zmienia swoje barwy na żółte.

 Jak już wiemy, tamaryszki należy sadzić na słonecznych stanowiskach. Stanowczo więc oddalmy od siebie pomysł, ale wybrać dla nich miejsce w cieniu. 

Czytaj również: Glicynia japońska

 Roślina najpiękniej rozwinie się w pełnym słońcu, i równie uroczo będzie się prezentować skąpana w jego promieniach. Najlepiej sadzić je na glebach lekkich, piaszczystych i przepuszczalnych. Po posadzeniu do momentu wytworzenia rozbudowanego systemu korzeniowego w zależności od potrzeb wymagają uzupełnienia niedoborów wody.

 Starsze okazy tamaryszków nie wymagają już podlewania czy nawożenia. Mają już na tyle rozwinięty system korzeniowy, że bez problemów radzą sobie nawet w okresie suszy. Nie poleca się ze względu na to przesadzania starszych roślin. 

 Dla uzyskania zwartych i dobrze prezentujących się okazów wymagane jest cięcie. W  krajach o cieplejszym klimacie stosowane są nawet na żywopłoty cięte do kilku razy w roku. Cięcie uzależnione jest od okresu kwitnienia. Krzewy kwitnące wiosną tniemy po kwitnieniu, a kwitnące latem wczesną wiosną.