Przetacznikowiec wirginijski

Zacznijmy od tego, że Przetacznikowiec wirginijski (Veronicastrum virginicum),  osiąga w dobrych warunkach nawet do 200 cm wysokości.  Zazwyczaj jednak rosną maksymalnie do 150 cm. Roślina ma cienkie długie łodygi pokryte lancetowatymi liśćmi ułożonymi w okółki. Kwitnie około 5 tygodni od czerwca. Kolory kwiatów w zależności od gatunku są fioletowe bądź białe (odmiana „Alba” trudno dostępna).

Roślinę powinniśmy sadzić w miejscu nasłonecznionym. Bylina pochodzi ze wschodniej części Północnej Ameryki, gdzie naturalnym środowiskiem były wilgotne tereny (mokre łąki). Dlatego też powinniśmy sadzić roślinę w glebie wilgotnej, dobrze gospodarujących wodą (roślina żółknie, gdy brakuje jej wilgoci).

Czytaj również: Iglaki płożące

Przetacznikowiec wirginijski nie wymaga dużej pielęgnacji oraz nie należy do roślin trudnych w uprawie. Wystarczy zapewnić dużą wilgotność oraz żyzną glebę. Przystosowanie rośliny do gleby zajmuje do 4 lat. Warto co roku nawozić bylinę kompostem, aby użyźnić glebę oraz wzmocnić. Powinniśmy również zasilać glebę nawozami mineralnymi (przed kwitnieniem). Przetacznikowiec wirginijski może nawet kilka lat rosnąć w jednym miejscu. Jest to roślina miododajna, co jest minusem bo będzie przyciągać owady. Jest rośliną zupełnie mrozoodporną.

Roślinę rozmnażamy, poprzez rozsianie maleńkich nasionek w odpowiednim miejscu, delikatnie wciskając w ziemie. Najlepiej sadzić jesienią. Jest odporna na szkodniki i choroby, co jest dodatkowym atutem, jedynie w późniejszym wieku mogą objawić się dolegliwości w postaci plamek na liściach.

Przetacznikowiec wirginijski stanowczo nie nadaje się na uprawę doniczkową ze względu na swoje rozmiary oraz wymagania glebowe.

Czytaj również: Mięta mięcie nierówna. Gatunki mięty.