Iglaki płożące

Iglaki płożące zachwycają nas przez cały rok, niezależnie od pogody. Dzięki nim możemy tworzyć piękne kompozycje ogrodowe nie ograniczając się w doborze rodzajów czy odmian. Możemy je wykorzystać do powierzchni pustych (nieobsianych) bądź do skarp czy zboczy. Równie pięknie sprawdzą się w kompozycji rabatowej, w której możemy wykorzystać wiele odmian. Możemy również stworzyć dzięki nim iglaste trawniki.

Niestety, aby pięknie wyglądały należy je bardzo pielęgnować. Podstawą pielęgnacji jest odpowiednie przycinanie. Niektóre odmiany bardzo szybko się rozrastają (do kilkunastu metrów), dlatego, aby pięknie wyglądały należy je regularnie i prawidłowo przycinać. Oczywiście najlepiej robić to wiosną (kwiecień-czerwiec). Odrost należy przycinać poniżej pędu, który ładnie wygląda, aby jednocześnie przykrył miejsce przycięcia. 

Mamy wiele gatunków iglaków płożących. Najbardziej znane to jałowce, spomiędzy których wyróżniamy: 

- Jałowiec płożący z łac. Juniperus horizontalis, dorastając do 0,5 metra wysokości, natomiast w zależności od odmiany osiąga nawet do 3 metrów szerokości. Każda odmiana różni się barwą igieł, kształtem oraz sposobem rozrastania się. Barwa igieł może być srebrzysto-niebieska, niebiesko-zielona oraz żółto-zielona. Jałowiec idealnie nadaję się do ogrodów skalnych jak i do zadarniania powierzchni. Niektóre z odmian przypominają piękną wazę bądź mają spłaszczony pokrój.

- Jałowiec rozesłany z łac. Juniperus procumbens osiągający do 2 metrów szerokości. Wysokość mieści się między 0,2 metra a 0,5 metra. Wyróżnia się trzy odmiany: Nana, o niebieskozielonych igłach, która rozrasta się w sposób pełzający po ziemi, tak samo jak druga odmiana Bobib Isles,, która ma szaro-niebieskie igły. Najwyższą odmianą jest Kishiogima o żółto-zielonych igłach i dywanowym pokroju.

Czytaj również: Funkie i brunery rośliny idealne do miejsc cienistych

- Jałowiec pospolity z łac. Juniperus communis dorasta maksymalnie do 0,5 metra wysokości, natomiast osiąga maksymalnie 1,5 metra szerokości. Również jak powyższe odmiany, barwy igieł są żółto-zielone, jasnozielone bądź żółto-złociste. Odmiany Jałowca pospolitego są pokroju niskiego, płożące. 

- Jałowiec sabiński z łac. Juniperus sabina. W zależności od odmiany osiąga od metra do trzech metrów szerokości i maksymalnie 0,8 metra wysokości. Igły mają barwę niebiesko-zieloną (ciemne, jasne). Odmiany jałowca sabińskiego mają lekko wzniesiony pokrój w odróżnieniu od poprzednich. 

Czytaj również: Najpiękniejsze kwiaty, które kojarzą się z polskim ogrodem

Warto również zwrócić uwagę na inne iglaki płożące takie jak:

- Sosna kosodrzewina z łac Pinus mugo, która dorasta maksymalnie do 0,5 metra wysokości oraz osiąga szerokość do metra. Ma ciemnozieloną barwę igieł. Sosna kosodrzewina jest odmianą o pokroju płożącym.

- Cis pospolity z łac. Taxus baccata może osiągnąć nawet do metra wysokości, przy czym największa szerokość to maksymalnie 3 metry. Wyróżnia się dwie odmiany: Aurea Hoseri, która może mieć 2-3 metry szerokości. Jest to krzew o bardzo niskim rozłożystym pokroju, o żółto-złocistych igłach. Drugą odmianą jest Brzeg, osiągający 1,5 szerokości. Żółto-złociste igły krzewu zmieniają barwę zimą na zielono-żółte. 

- Choinka kanadyjska z łac. Tsuga canadensis osiąga wysokość między 0,2-0,5 metra, natomiast szerokości mieści się w granicach 0,5-1 metra. Odmiana Jeddeloh ma jasnozielone igły. Krzew jest rozłożystego pokroju o promieniście ułożonych pędach. 

- Mikrobiota syberyjska  z łac. Microbiota decussata osiąga zaledwie 0,5 metra wysokości oraz 1-2 metra szerokości. Ma zieloną barwe igieł. Jacobsen jest niezwykle ciekawą odmianą krzewu.