Jak należy liczyć podatek od budowli
Od jakiej podstawy – w wypadku budowli – naliczany jest podatek od nieruchomości? Jeszcze do niedawna odpowiedź wydawała się oczywista: od historycznej wartości, jaką przyjął podatnik na potrzeby obliczania amortyzacji. Wyroki sądów administracyjnych zachwiały jednak tę pewność
Ustalając podatek od nieruchomości należny od budowli, podatnicy do tej pory rutynowo sięgali do ewidencji środków trwałych i przyjmowali za podstawę opodatkowania wynikającą z niej wartość, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych w rozumieniu przepisów ustaw o podatkach dochodowych.
Gdy budowla składała się na całość środka trwałego a podatnik dokonywał od niej odpisów amortyzacyjnych, działanie takie było oczywiste. Art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (dalej upol) stwierdza bowiem, że podstawą opodatkowania w wypadku budowli jest „wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne”.
Ewentualna kontrola prowadzona przez samorządowe organy podatkowe powinna ograniczać się w tym wypadku jedynie do porównania wartości stanowiącej podstawę naliczania amortyzacji oraz wartości stanowiącej podstawę naliczania podatku od nieruchomości. Jeżeli są identyczne, sprawa powinna być uznana za zamkniętą.
Od wartości rynkowej
Ta, wydawałoby się utrwalona i niebudząca wątpliwości, praktyka została jednak podważona w niedawnych – na razie nieprawomocnych – wyrokach wojewódzkich sądów administracyjnych w Gliwicach i w Olsztynie.
Gliwicki WSA w wyroku z 2 marca 2009 r. (I SA/Gl 967/08) uz-nał za słuszne stanowisko organów gminy, które wiązały podstawę opodatkowania budowli podlegających amortyzacji podatkiem od nieruchomości z wartością rynkową tych składników majątkowych. W tym wypadku chodziło o sposób ustalenia wartości budowli wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
W ocenie sądu, z treści art. 4 ust. 7 zdanie 1 upol („Jeżeli podatnik nie określił wartości budowli, o których mowa w ust. 1 pkt 3 oraz w ust. 5, lub podał wartość nieodpowiadającą wartości rynkowej, organ podatkowy powoła biegłego”) w związku z ust. 5 tego artykułu, nie można wyprowadzać wniosku, że w razie dokonywania przez podatnika odpisów amortyzacyjnych od budowli nie jest konieczne w każdym wypadku ustalanie ich wartości rynkowej. Gdy wartość ustalana dla celów amortyzacji jest niższa od rynkowej, organ podatkowy na użytek podatku od nieruchomości ma prawo do ustalenia wartości rynkowej budowli i naliczenia podatku od tej wartości rynkowej, a nie od wartości stanowiącej podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.
czytaj więcej...
Gdy budowla składała się na całość środka trwałego a podatnik dokonywał od niej odpisów amortyzacyjnych, działanie takie było oczywiste. Art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (dalej upol) stwierdza bowiem, że podstawą opodatkowania w wypadku budowli jest „wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne”.
Ewentualna kontrola prowadzona przez samorządowe organy podatkowe powinna ograniczać się w tym wypadku jedynie do porównania wartości stanowiącej podstawę naliczania amortyzacji oraz wartości stanowiącej podstawę naliczania podatku od nieruchomości. Jeżeli są identyczne, sprawa powinna być uznana za zamkniętą.
Od wartości rynkowej
Ta, wydawałoby się utrwalona i niebudząca wątpliwości, praktyka została jednak podważona w niedawnych – na razie nieprawomocnych – wyrokach wojewódzkich sądów administracyjnych w Gliwicach i w Olsztynie.
Gliwicki WSA w wyroku z 2 marca 2009 r. (I SA/Gl 967/08) uz-nał za słuszne stanowisko organów gminy, które wiązały podstawę opodatkowania budowli podlegających amortyzacji podatkiem od nieruchomości z wartością rynkową tych składników majątkowych. W tym wypadku chodziło o sposób ustalenia wartości budowli wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
W ocenie sądu, z treści art. 4 ust. 7 zdanie 1 upol („Jeżeli podatnik nie określił wartości budowli, o których mowa w ust. 1 pkt 3 oraz w ust. 5, lub podał wartość nieodpowiadającą wartości rynkowej, organ podatkowy powoła biegłego”) w związku z ust. 5 tego artykułu, nie można wyprowadzać wniosku, że w razie dokonywania przez podatnika odpisów amortyzacyjnych od budowli nie jest konieczne w każdym wypadku ustalanie ich wartości rynkowej. Gdy wartość ustalana dla celów amortyzacji jest niższa od rynkowej, organ podatkowy na użytek podatku od nieruchomości ma prawo do ustalenia wartości rynkowej budowli i naliczenia podatku od tej wartości rynkowej, a nie od wartości stanowiącej podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.
czytaj więcej...
Źródło: Rzeczpospolita
Komentarze
Tagi
Czytaj też…
Czytaj na forum
- Most dla energetyki — Wrocław Bridge łączy liderów... Liczba postów: 2 Grupa: Aktualności
- kontenery Liczba postów: 4 Grupa: Trudne tema... Coraz więcej firm decyduje się na kontenery biurowe jako praktyczną alternatywę dla tradycyjnych biur. To wygodne i funkcjonalne rozwiązanie, które można dopaso...
- producent pojazdów elektrycznych Liczba postów: 2 Grupa: Trudne tema... Przesiadka z samochodu z silnikiem spalinowym do pojazdu w pełni elektrycznego wymaga zmiany kilku nawyków związanych z ładowaniem i planowaniem tras. Na portal...
- Jak dbać o samochód? Liczba postów: 534 Grupa: Trudne tema... Regularne serwisowanie samochodu w Autoryzowanej Stacji Obsługi przekłada się nie tylko na jego bieżącą bezawaryjność, ale i na wolniejszy spadek wartości rynko...
- Europa w obliczu globalnych napięć: jak odzyskać p... Liczba postów: 3 Grupa: Aktualności

