Pielęgnacja letnich kwiatów

Kwiaty letnie rozwijają się i osiągają pełnię kwitnienia w dość krótkim czasie. Sadzi się je przede wszystkim na zagonach i rabatkach, ale wiele z nich można wykorzystać również jako kwiaty cięte lub obsadzać nimi balkony i donice. Wspólną cechą kwiatów letnich jest to, że co roku trzeba je od nowa rozmnażać. Zazwyczaj robi się to z nasion.

Czym są kwiaty letnie?

Pojęcie „kwiaty letnie” nie bazuje na żadnej ugruntowanej naukowo klasyfikacji botanicznej – jest ono praktycznym ogrodnicznym terminem zbiorczym. Większość zaliczanych do niego gatunków jest jednoroczna, jednak obejmuje on również gatunki dwuletnie i wieloletnie, które w naszych warunkach uprawiane są jako rośliny jednoroczne. Przykładem może być wieloletni wyżlin większy (lwia paszcza – Antirrhinum majus), który już w pierwszym roku rozwija się jak gatunek jednoroczny: obficie kwitnie i owocuje. Ponieważ nie jest zimoodporny, bardziej opłaca się go co roku ponownie wysiewać, niż zimować w miejscu bez dostępu mrozu. Również niskie dalie Mignon, które są równocześnie wytrzymałymi roslinami bulwiastymi, wysiewa się i wykorzystuje jak kwiaty letnie. Do tej kategorii zalicza się również jednoroczne lub uprawiane jednorocznie trawy ozdobne.

Czytaj również: Ekologiczne nawożenie w rolnictwie

Jeżeli chodzi o samą uprawę, można rozróżnić kwiaty letnie, które wysiewa się od razu do gruntu na stałe miejsca i takie, które najpierw należy uprawiać pod szkłem. Te ostatnie w stadium młodocianym są szczególnie ciepłolubne lub mają dłuższy okres wegetacyjny, inaczej kwitłyby w późniejszych miesiącach. Inne natomiast mają drobne nasionka, które na stanowisku kiełkują tylko w małym procencie, a więc otrzymujemy niewiele użytecznych roślin.

Siew bezpośredni

Siew bezpośredni na stałę stanowisko jest najprostszą metodą uprawy. Jest nieodzowny w wypadku wielu kwiatów letnich, które z trudem lub w ogóle nie dają się przesadzać. U innych gatunków nie jest to może konieczna, ale za to praktyczna metoda, ponieważ przesadzone rośliny nie są ani bujniejsze, ani piękniejsze i nie kwitną dłużej. Siew bezpośredni roślin jednorocznych jarych przeprowadza się zazwyczaj od marca do końca maja, a roślin jednorocznych ozimych na jesieni.

Przygotowanie podłoża

W wypadku siewu bezpośredniego powierzchnie, na których rośnie dużo chwastów, nie nadają się do tego. Przygotowanie do wysiewu miejsce należy przekopać już na jesieni. Najlepiej wprowadzić do niej wtedy dobry ogrodowy kompost lub przekompostowaną korę. Na wiosnę ziemię należy dobrze zluzować, wyrównać i ewentualnie ponownie wzbogacić piaskiem, kompostem lub korą.

Wysiew

Nasiona wysiewamy metodą rzutową lub rzędowo. Na mniejszych powierzchniach zaleca się siew rzutowy, a na większych sensownie jest wysiewać rzędowo, co ułatwi uprawę ziemi wokół roślin i walkę z chwastami. Gęstość siewu lub odstępy między rzędami uzaleznia się od formy wzrostu roślin. Zazwyczaj stosuje się 20 – 30 centymetrowe odstępy pomiędzy rzędami. Za pomocą uchwytu grabi lub znacznika rzędowego wykonuje się rowki głębokości 1 – 2 cm, do których wysiejemy nasiona. Po wysianiu rowki się zasypuje i dociska ziemię deseczką lub łopatą. Sprawi to, że nasiona wejdą w bezpośredni kontakt z ziemią. W razie konieczności nasiona wysiane bezpośrednio do gruntu trzeba podlać.

Czytaj również: Tajmniczy ogród - zrób to sam

Przerzedzanie

Gdy siewki osiągną taki rozmiar, że można je złapać w palce, oznacza to, że przyszedł czas, aby je przerzedzić lub przerwać. Należy więc usunąć wszystkie rosnące zbyt blisko siebie roślinki, tak aby pozostała tylko ich część. Pozostałe rośliny muszą rosnąć tak daleko od siebie, aby wzajemnie sobie nie przeszkadzały i żeby wyrosły z nich dorodne okazy. Zbyt gęsto rosnące rośliny można wyciągnąć, podważyć lub odciąć nożem. Po wyciągnięciu roślin pozostałe egzemplarze musimy obficie podlać, aby ziemia powróciłą do bezpośredniego kontaktu z ich korzeniami. Jeżeli nie przerzedzimy roślin lub zrobimy to w niewystarczającym stopniu, roślinybędą nawzajem zakłócać swój wzrost i zabierać sobie pożywienie, światło i powietrze. Żółkną wtedy, wyciągają się i marnieją. Zakwitają szybko, ale kwitną o wiele za krótko.