Jak układać mozaikę przemysłową? Układanie parkietu

Wybierając sposób wykonania drewnianej posadzki warto zwrócić uwagę na parkiet przemysłowy. Znany jest on od dawna, teraz jednak jest dostępny w znacznie większym asortymencie. Z układanych na sztorc deszczułek, nazywanych obecnie lamelkami, robiono podłogi w halach przemysłowych - stąd nazwa parkietu. Współczesna mozaika przemysłowa zazwyczaj ma następujące wymiary: grubość 8-23 mm, szerokość 8-25 mm i długość 150-400 mm. Jest sklejana taśmą samoprzylepną w tafle o kształcie kwadratu lub prostokąta; długość boku może sięgać 400 mm.

Do wyroby parkietu przemysłowego stosuje się zarówno krajowe, jak i egzotyczne gatunki drewna. Warto zaznaczyć, iż pod wpływem odpowiedniej obróbki zmieniają one barwę. I tak np. jesion poddany działaniu wysokiej temperatury (tzw. termo) nabiera bursztynowego koloru, a dąb wędzony przy pomocy amoniaku czernieje.
Parkiet przemysłowy można układać, zachowując ten sam kierunek lamelek w kolejnych płytach lub zmieniając go - powierzchnia podłogi staje się wówczas bardziej ozdobna. Można też oderwać deszczułki od podkładu i kleić każdą lamelkę oddzielnie: symetrycznie (koniec jednej lamelki jest w połowie drugiej - czyli w cegiełkę) lub "na dziko" w sposób nieregularny.

Ponieważ wąskie elementy posadzki są mniej podatne na odkształcenia pod wpływem zmian wilgotności czy temperatury powietrza, można taką posadzkę stosować także w łazienkach. Najlepiej sprawdzi się w tym pomieszczeniu tek, zawierający naturalne olejki, dzięki którym drewno to ma naturalną odporność na wilgoć. (Podłogę w pomieszczeniach wilgotnych należy pokrywać olejem, a nie lakierem.) Można również wykorzystywać egzotyczne gatunki drewna: twarde, ale mające niezbyt dobrą stabilność wymiarową. Trzeba też zaznaczyć, że stosunkowo duża grubość posadzki przemysłowej pozwala na cyklinowanie jej więcej razy niż desek, a nie tylko do pióra. Argumentem przemawiającym za takim wykończeniem podłogi jest też cena materiału - niższa w porównaniu z tradycyjnym parkietem.