Jakie wykładziny dywanowe – naturalne czy syntetyczne?

Wykładziny zbudowane z kilku warstw, przy czym powierzchnia, z którą mamy styczność to włókna doskonale izolujące wnętrze i tłumiące wszelkie hałasy, np. takie, które mogłyby powstać w wyniku upadku przedmiotów czy szybkiego marszu po podłodze. Są także sprężyste a więc upadek dziecka na taką powierzchnię nie będzie zbyt bolesny i groźny w skutkach. Jednak mają jedną podstawową wadę – wykładziny dywanowe nie są odporne na wodę. Stąd nie używa się ich w kuchni, gdzie nieustannie byłyby narażone na zalewanie nie tylko wodą, ale tłuszczem oraz środkami chemicznymi; nie zaleca się ich także do łazienki. Owszem, stosuje się chodniki czy maty, które zapewniają komfort stopom, chroniąc je przed chłodem podłogi wykonanej, przykładowo, z płytek ceramicznych. Niemniej jednak trudno trafić na mieszkanie, w którym wykładziny dywanowe królowałyby we wszystkich pomieszczeniach. Zazwyczaj wykłada się nimi pokoje gościnne, sypialnie oraz pokoje dziecięce.

Do użytku domowego najczęściej wykorzystuje się wykładziny wykonane ze sztucznych włókien (poliamid, polipropylen) ze względu na ich podwyższoną odporność. Sztuczne włókna trudniej chłoną wodę i występują w nieograniczonej palecie barw i wzorów. Ponadto dostępne są wykładziny, których runo jest pokryte warstwami ochronnymi, zabezpieczającymi przed nadmiernym wycieraniem, wchłanianiem kurzu, wilgoci czy brudu. Także spód wykładziny (podkład), a więc ta warstwa, która ma bezpośredni kontakt z podłożem, może zostać wykończony na wiele sposobów zgodnie z wymaganiami klienta. Sztuczna juta czy filc zyskują coraz większą popularność nie tylko ze względu na swoją przyczepność, sprężystość czy bardzo dobre właściwości izolacyjne, ale także uniwersalizm, gdyż można je stosować praktycznie na każdą powierzchnię. Należy pamiętać, że sztuczne wykładziny są tańsze i bardziej wytrzymałe od włókien naturalnych, lecz wymagają częstego czyszczenia, gdyż bardzo szybko zbiera się na nich kurz, co może być przyczyną alergii domowników.

Włókna naturalne, prócz walorów ekologicznych to także poczucie estetyki oraz naturalnego piękna. Niektóre z nich można barwić, lecz zwykle ich popularność wynika ze swoistej prostoty piękna przyrody, jaką przechowują włókna kokosowe, wełna, trawa morska, juta czy sizal. Ponadto naturalne surowce uznawane są za luksusowe. Tak jak podłogi drewniane czy kamienne przesądzają o eleganckim wyglądzie wnętrza, w którym się znajdują, tak i naturalne materiały, które wchodzą w skład wykładziny, nadają jej niepowtarzalny urok i klasę. Takie materiały nie elektryzują się, są hipoalergiczne, nie uczulają (gdyż nie przyciągają kurzu). Podobnie jak drewno mogą regulować mikroklimat pomieszczenia (oddają nadmiar wilgoci, gdy jest sucho, akumulują ciepło, które wydzielają podczas chłodów), a więc są materiałami sprzyjającymi zdrowiu człowieka. Ich wadą jest stosunkowo mała odporność na wilgoć (łatwo atakują je szkodniki oraz grzyby, wykładzina pod wpływem wilgoci zmienia swe kształty i rozmiary), co skutkuje tym, iż trzeba je czyścić na sucho. Włókna naturalne są zazwyczaj nieodporne na działanie promieni słonecznych, pod wpływem których płowieją.

Producenci wykładzin starając się wyjść naprzeciw oczekiwaniom klientów starając się stworzyć wykładziny, które łączyłyby w sobie zalety włókien sztucznych jak i naturalnych. Stąd coraz częściej można spotkać wykładziny naturalne z wplecionymi włóknami nylonowymi czy polipropylenowymi, które zwiększają odporność na zaplamienia, zgniatanie czy chemikalia. Nie bez znaczenia pozostaje długość włosia czy struktura włókna, a warto wiedzieć, iż to zewnętrzna warstwa (runo) determinuje walory estetyczne i właściwości wykładziny. Jednak wyboru dokonuje właściciel mieszkania, który prócz funkcjonalności kieruje się własnym gustem i umiejętnością zestawiania barw. Przy zachowaniu podstawowych zasad montażu i pielęgnacji takiej podłogi, może ona służyć długie lata.