Taras wentylowany

Jest prostsza i szybsza od pozostałych, a co najważniejsze - pozwala uniknąć często popełnianych błędów. Aby przekonać się o zaletach tarasu wentylowanego warto porównać go z tradycyjnie stosowanymi rozwiązaniami. Niezależnie od tego, czy mówimy o wykończeniu tarasu na gruncie, na stropie nowo budowanego obiektu, czy też naprawie błędów wykonawczych w tarasie istniejącym – popularne metody nie dają tu wielu możliwości manewru.

Czytaj również: Przygotowanie tarasu drewnianego do zimy

Taras wentylowany to określenie bardzo prostej konstrukcji składającej się ze wsporników (o stałej lub regulowanej wysokości) ustawianych na stabilnym podłożu oraz układanych na nich płyt. Dla przykładu w ofercie firmy Libet znajdują się cztery rodzaje wsporników – dwa stałych (o wysokościach 8 i 35mm) i dwa regulowanych (w zakresach odpowiednio 40 – 67 i 60 – 90mm). Idealnym produktem do wykorzystania w tym systemie są płyty tarasowe Monza (Libet Impressio), a nawet duże płyty typu Quadro o grubości 8 cm - dostosowane do układania na wspornikach.

Taras na gruncie

Wykonanie tarasu na gruncie najczęściej opiera się na dwóch metodach. Przy pierwszej zagęszcza się odpowiednio podłoże, podobnie jak przy układaniu kostki brukowej. Przy drugiej pojawia się wylewka betonowa kryta zwykle płytkami ceramicznymi. Pierwsza metoda przy profesjonalnej ekipie, dobrym zagęszczeniu podłoża i odpowiednio wykonanej opasce ograniczającej - nie sprawia potem kłopotów. Z kolei przy wciąż „odruchowo” stosowanych wylewkach nie jest to już takie oczywiste.

Czytaj również: Montaż tarasu drewnianego krok po kroku

Oprócz sporych nakładów i czasochłonności drugiej metody, newralgicznym momentem jest wykonanie wylewki. Metodę obarcza spora liczba popełnianych błędów wykonawczych. Wśród najczęstszych można wymienić: zbyt małe zbrojenie płyty (lub w ogóle jego brak), niewłaściwe fundamentowanie (lub jego całkowity brak), czy też wadliwie wykonaną izolację przeciwwilgociową. W efekcie już po jednej zimie erozja może doprowadzić do zniszczenia tarasu. Jego naprawa będzie wtedy skomplikowana i kosztowna.

Tymczasem zastosowanie tarasu wentylowanego w zasadzie eliminuje wszystkie te zagrożenia. Jednocześnie znacznie mniejsze są wymagania co do przygotowania podłoża, jak również nie ma konieczności użycia skomplikowanych narzędzi. Znacząco skraca się czas wykonawstwa, a jednocześnie jeśliby nastąpiła taka konieczność – konstrukcja tarasu umożliwia jego błyskawiczny demontaż i ponowny montaż.

Taras na stropie

W wypadku tarasu na stropie najczęściej stosowanym rozwiązaniem są mrozoodporne płytki gresowe klejone do przygotowanej wcześniej wylewki betonowej. Największym w tym wypadku problemem pozostaje właściwe wykonanie izolacji przeciwwilgociowej. W tym przypadku wszystkie błędy skutkują jednak nie tylko uszkodzeniem powierzchni tarasu, ale także penetracją wody do pomieszczeń znajdujących się pod nim. Zastosowanie płytek ceramicznych bardzo zawęża możliwą do użycia gamę środków izolacyjnych. Jednocześnie deklarowana przez producentów mrozoodporność elementów wykończenia bardzo często w rzeczywistości pozostawia wiele do życzenia.

Czytaj również: Przygotuj swój drewniany taras na zimę

Taras wentylowany eliminuje wszystkie wyżej wymienione problemy. Zastosowanie tego systemu umożliwia znacznie pewniejsze wykonanie izolacji przeciwwilgociowej przy użyciu praktycznie dowolnych materiałów, od środków bitumicznych począwszy na foliach i membranach dachowych skończywszy. Jedynym wymaganiem jest w tym wypadku właściwe ukształtowanie spadku wylewki, od którego zależeć będzie odprowadzania wody deszczowej.

Naprawa istniejących tarasów na stropie

Naprawa wadliwie ułożonych powierzchni tarasów na stropach wiązało się dotychczas z zerwaniem płytek i warstwy izolacji przeciwwilgociowej. Potem trzeba było ułożyć każdą wymienioną warstwę na nowo. Jeśli osadzenie drzwi tarasowych zachowuje nie mniej niż 48 mm zapasu – znacznie szybszą i prostszą metodą także tutaj, jest zastosowanie metody tarasu wentylowanego. W tym wypadku niezbędne jest jedynie pokrycie istniejącej powierzchni warstwą izolacji (folia lub membrana) i ułożenie na niej wsporników a następnie płyt tarasowych. Cała operacja jest znacznie prostsza, szybsza i tańsza. Jedynym, odrobinę bardziej skomplikowanym elementem jest właściwe zakończenie izolacji na krawędziach tarasu. Nawet jednak jeśli nie uda się wykonać tego od razu idealnie – konstrukcja tarasu wentylowanego umożliwia niemal pozbawione konsekwencji wykonanie poprawek.

_{Kamil Drewczyński}