Jak ułożyć kostkę brukową?

W zależności od drogi czy placu oraz intensywności użytkowania (obciążenia użytkowe, czyszczenie mechaniczne) rozróżnić można dwie główne metody budowy nawierzchni: elastyczną (tradycyjną) i sztywną (związaną).

Metoda elastyczna

Przy tradycyjnej, elastycznej, metodzie układania nawierzchni brukowej, podłożem jest warstwa tłucznia, a spoiny pomiędzy brukiem wypełnia się piaskiem.

Rozwój motoryzacji oraz wprowadzenie mechanicznego sposobu czyszczenia nawierzchni obnażyły wszystkie wady i niedoskonałości tego typu rozwiązania. Mechaniczne czyszczenie szczotką i wodą pod ciśnieniem doprowadzają do powstawania dużych ubytków spoin, a w konsekwencji do obluzowania, przemieszczania się, a nawet wypadania pojedynczych kostek – mówi Aleksandra Koziorowska, Product Manager marki SOPRO.

W konsekwencji wysokich obciążeń dochodzi z kolei do powstania niebezpiecznych przypadków wypiętrzeń i nierówności. Tradycyjna metoda układania, najczęściej na skutek zbyt słabej podbudowy oraz nietrwałości spoin, może prowadzić do powstawania zagrożeń dla użytkowników tak wykonanych dróg. Mchy i trawy wyrastające na powierzchni fugi dodatkowo obniżają estetykę okładziny. Konsekwencją stosowania metody elastycznej, szczególnie w obszarach drogowych, są zatem częste i kosztowne remonty.

Czytaj również: Układanie nawierzchni brukowych- montaż obrzeży

Metoda sztywna

Stosując nowoczesną, tzw. sztywną metodę układania bruku do fug, podsypki i warstwy nośnej dodaje się materiały zawierające substancje wiążące. Przy podbudowie wykonanej z betonu,bruk układa się na zaprawie cementowej i fuguje materiałami wodoszczelnymi. W zależności od wymagań, metoda ta pozwala precyzyjnie dobrać produkty do określonych, przewidywanych obciążeń.

Trwałe związanie nawierzchni brukowej z podłożem zapobiega wypiętrzeniom i przesunięciom okładziny. Jest też odporne na wysokie obciążenia użytkowe –tłumaczy ekspert SOPRO.

Czytaj również: Inspiracje w przydomowym ogrodzie

Metoda półsztywna

Rozwiązaniem pośrednim może być metoda „półsztywna”, będąca połączeniem niezwiązanej podbudowy ze sztywnym fugowaniem. Metoda ta, ze względu nasprężynującej podbudowy w stosunku do związanych fug pod wpływem obciążeń jest przeznaczona tylko do dróg i placów o niewielkim obciążeniu ruchem.

Współczesne wymagania wobec podbudowy i materiałów do spoinowania bruku są wysokie. Aby móc cieszyć się efektownym wyglądem nawierzchni z kostki brukowej, ważne jest zastosowanie odpowiednich materiałów do jej układania i fugowania. Muszą być one nie tylko estetyczne, ale i odporne na obciążenia mechaniczne, a na mostach i w kanałach odwadniających być nieprzepuszczalne dla wody – podsumowuje Aleksandra Koziorowska.