Wskazówki dotyczące systemów dociepleń

Użycie zestawu produktów niesystemowych może spowodować np. odparzanie tynku od kleju na skutek złego współdziałania podkładu pod tynk, zarówno z klejem, jak i z tynkiem. Mogą też wystąpić odbarwienia na warstwie tynkarskiej. Wreszcie, nie wiemy jak dany zestaw będzie się starzał, jaka będzie jego odporność na czynniki atmosferyczne oraz jak będą na siebie oddziaływały chemicznie poszczególne warstwy systemu ociepleniowego czy jak zachowa się zestaw w przypadku działania ognia (pożaru). O tzw. „składaku” tak naprawdę nie możemy powiedzieć nic na pewno.

Stosując rozwiązania systemowe mamy gwarancję, że zestaw produktów będzie działał spójnie. Stosowane w Polsce systemy dociepleń posiadają Aprobatę Techniczną. Jednostką aprobującą jest Instytut Techniki Budowlanej – niezależna jednostka, która na przedłożonym materiale do badań laboratoryjnych wykonuje szereg doświadczeń. Jeśli wynik prób jest pozytywny, to dany zestaw materiałów otrzymuje Aprobatę Techniczną, która następnie jest potwierdzana Certyfikatem Zgodności. Dopiero taki przebadany i certyfikowany zestaw produktów może nosić miano systemu.

Co może wyniknąć, jeśli do styropianu przez przypadek użyjemy kleju do wełny i odwrotnie?
Jeśli do przyklejenia płyt styropianowych zostanie użyty klej przeznaczony do wełny, to nie powinniśmy się niczego obawiać. Kleje do wełny są klejami mocniejszymi. Przenoszą większe obciążenia ze względu na wagę samej wełny. Wełna jest kilkukrotnie cięższa od styropianu. Kleje do wełny są bardziej gruboziarniste, lepiej wcierają się w strukturę wełny, co poprawia przyczepność kleju do wełny. Biorąc pod uwagę mieszanki betonowe możemy zauważyć, iż w miarę wzrostu zawartości procentowej kruszywa frakcji grubej wytrzymałość mieszanek rośnie.
Jeśli natomiast wełnę mineralną przykleimy klejem do styropianu, nie trudno sobie wyobrazić skutki. Zaprawa klejowa stworzy zbyt słabe wiązanie, co może doprowadzić do oderwania się warstwy termoizolacyjnej od ściany.

Na co szczególnie należy zwrócić uwagę podczas rozrabiania kleju i jakie mogą wystąpić przy tym błędy i ich konsekwencje?
Podczas rozrabiania kleju szczególną uwagę należy zwrócić na stosunek ilości wody do suchej zaprawy, czyli w rezultacie na konsystencję gotowej zaprawy. Klej zbyt gęsty nie będzie się tak dobrze układał pod płytą termoizolacyjną w momencie dociskania jej do podłoża. Natomiast klej zbyt rzadki może spowodować spływanie materiału termoizolacyjnego ze ściany. W przypadku zapraw klejowych określa się tzw. stosunek wodno-cementowy. Nie jest wskazane aplikowanie zbyt dużej ilości wody do mieszanki z powodu osłabiania wytrzymałości zaprawy. Z drugiej jednak strony wody nie może być zbyć mało, ponieważ może jej nie wystarczyć do prawidłowego wiązania chemicznego.
Każdy producent chemii budowlanej zaleca odpowiednią ilość wody stosowanej do zaprawy.
Każda zaprawa klejąca musi być mieszana mieszadłem koszykowym przy pomocy wiertarki wolnoobrotowej. Nie jest pożądane tzw. napowietrzenie ani niedomieszanie zaprawy.