Izolacja ścian zewnętrznych - mur warstwowy

Ściana trójwarstwowa składa się ze ściany konstrukcyjnej, materiału izolacyjnego, pustki powietrznej oraz zewnętrznej warstwy licowej (okładziny zewnętrznej). Jako warstwa osłonowa, stosowany jest najczęściej mur ceglany otynkowany od zewnątrz o grubości 1/2 cegły lub z cegły klinkierowej spoinowanej. Zaletą izolacji wykonanej z wełny mineralnej w technologii muru warstwowego jest przede wszystkim możliwość dodatkowej izolacji ścian zewnętrznych starych budynków poprzez dołożenie nowej warstwy – izolacji i warstwy osłonowej. Dodatkowo tan rodzaj ocieplenie jest niezwykle odporny na uszkodzenia warstwy izolacyjnej.

W spoinach poziomych montuje się kotwy (2), których celem jest łączenie warstwy konstrukcyjnej muru nośnego (1) z warstwą muru osłonowego (5). Kotwy wykonane są z drutu stalowego ocynkowanego o średnicy 4 mm z dystansem wykonanym z tworzywa. Kotwy powinny być rozmieszczone co drugą spoinę w pionie, a więc co 50 cm i co 75 cm w poziomie. Minimalna długość zakotwienia kotew w warstwach murowych wynosi 5 cm. W narożnikach przy otworach okiennych i drzwiowych należy ułożyć dodatkowe kotwy.

Po wykonaniu muru nośnego i stwardnieniu zaprawy tak aby usztywniły się kotwy, układa się termoizolację. Producenci materiałów izolacyjnych z wełny mineralnej oferują całą gamę płyt (lamelowych lub zwykłych) o grubościach do 120 mm. mających zastosowanie w tej metodzie ocieplania ścian zewnętrznych.

Ułożenie płyt termoizolacji względem siebie, zarówno w pionie jak i w poziomie, musi być wykonane na styk bez najmniejszych szczelin. Izolacja winna przylegać do muru nośnego, a po przeciwległej stronie winna być zabezpieczona dystansem kotwy. Dystans większą średnicą winien przylegać do wełny mineralnej, mniejszą średnicą natomiast winien przylegać do muru osłonowego. Po założeniu dystansu drut kotwy należy zaginać tak aby w spoinie poziomej muru długość zakotwienia wynosiła około 4-5 cm.

Należy przestrzegać zasady, aby warstwa termoizolacji na całej powierzchni była oddzielona od muru osłonowego pustką powietrzną około 2,5 cm. Mur trójwarstwowy może posiadać pustkę powietrzną wentylowaną lub nie wentylowaną. Ściany z wentylowaną pustką powietrzną należy stosować w rejonach nadmorskich i górskich, w których mogą występować częste deszcze i mgły utrudniające odparowanie wilgoci z zewnętrznej warstwy ściany. Wentylację szczeliny wykonuje się przez pozostawienie w dolnej i górnej (nawiew i wywiew powietrza) części muru osłonowego otworów o łącznej powierzchni 150 cm2 przypadających na każde 20 m2 ściany. W otworach montuje się puszki wentylacyjne.

Czytaj również: Jaki styropian wybrać?