Jak wykorzystać szkło w przestrzeni publicznej?

Jeszcze do niedawna szkło dość rzadko było wykorzystywane do aranżacji przestrzeni wnętrz w miejscach takich jak biura, banki, hotele, restauracje, dworce czy lotniska. Winny był temu mit postrzegania szkła jako materiału kruchego i delikatnego, który nadaje się wyłącznie do  przestrzeni domowych. Nowoczesne metody produkcji i obróbki szkła stosowane przez firmę Saint-Gobain Glass umożliwiają „wzmacnianie” szklanych tafli tak, by były one wytrzymałe, trwałe, a co najważniejsze bezpieczne dla użytkownika w przestrzeni ogólnodostępnej.

Czytaj również: Aluminiowe przegrody przeciwpożarowe

Jednym z procesów, dzięki któremu szkło staje się bardziej odporne mechanicznie jest hartowanie termiczne. To zabieg, który polega na obróbce cieplnej gotowych tafli szkła. Technologia hartowania, wykorzystująca zjawisko rozszerzalności cieplnej ciał, polega na podgrzaniu szkła do temperatury, w której tafla jest wolna od naprężeń i możliwe jest przesuwanie się cząsteczek w materiale. W kolejnych etapach procesu hartowania następuje schładzanie tafli, które powoduje powstawanie naprężeń wewnętrznych w strukturze szkła i zmienia jego właściwości fizyczne.

Najbardziej charakterystycznymi i pożądanymi zmianami są: większa wytrzymałość na uderzenia oraz sposób pękania szkła hartowanego, które w przypadku rozbicia rozpada się na kawałki o tępych krawędziach. Zminimalizowanie ryzyka zranienia sprawia, że szkło hartowane jest uważane za bezpieczne dla ludzi. Aby połączyć pożyteczne z pięknym, procesowi hartowania może być poddawane nie tylko szkło gładkie typu float, ale również szkło ornamentowe. Szkło z wytłoczonym wzorem jest chętnie wykorzystywane przez projektantów wnętrz dzięki swoim walorom dekoracyjnym. W przestrzeni publicznej można z niego wykonać np. przegrody oddzielające pomieszczenia, elementy drzwi lub drzwi pełnoszklane, szafy z drzwiami przesuwnymi i in.

Czytaj również: Jak się chronić przed oślepiającym blaskiem słońca w budynkach zrównoważonych

Innym, bezpiecznym typem szkła jest szkło laminowane, czyli takie, w którym pomiędzy taflami znajduje się folia PVB. Interesującym przykładem połączenia szkła laminowanego z funkcją ognioodporności  jest podłoga w Muzeum Sztuki Nowoczesnej MOCAK w Krakowie. Wykorzystano tu szkło o nazwie SGG CONTRAFLAM w formie paneli podłogowych o grubości 79 mm i klasie odporności ogniowej EI60. Charakteryzuje się ono wysoką wytrzymałością mechaniczną, trwałością, stabilnością wobec bezpośredniego i pośredniego promieniowania UV, jest odporne na wilgoć oraz działanie ognia.

Kolejnym typem szkła dedykowanym do zastosowań w przestrzeni ogólnodostępnej jest szkło zbrojone Saint-Gobain Glass. Element bezpieczeństwa zapewniany jest tu poprzez metalową siatkę wprowadzoną w szklaną taflę w procesie produkcyjnym. Siatka składającą się z kwadratowych oczek o boku 12,7 mm jest na tyle gęsta, że w przypadku pęknięcia lub rozbicia szkła przytrzymuje duże odłamki na miejscu i nie pozwala im wypaść. Równie istotny jak względy bezpieczeństwa jest też aspekt dekoracyjny szkła zbrojonego: metalowa siatka zatopiona w płaszczyźnie szklanej tafli wygląda intrygująco i lekko industrialnie.