Prawa i obowiązki kierownika budowy wynikające z prawa budowlanego

Zarówno instytucję kierownika budowy, jak i jego zakres obowiązków i uprawnień regulują postanowienia ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016  późn. zm.). Już w art. 1 przedmiotowej ustawy zawarto pierwsze zapisy odnoszące się do kierownika budowy mówiące, że ustawa – Prawo budowlane, zwana dalej "ustawą", normuje działalność obejmującą sprawy projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych oraz określa zasady działania organów administracji publicznej w tych dziedzinach. Szczegółowe zapisy odnoszące się już wprost do instytucji kierownika budowy zawarte są w rozdziale 2 odnoszącym się do „samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie”.

W artykule 12 ust. 1 wskazano, że za samodzielną funkcję techniczną w budownictwie uważa się działalność związaną z koniecznością fachowej oceny zjawisk technicznych lub samodzielnego rozwiązania zagadnień architektonicznych i technicznych oraz techniczno-organizacyjnych, a w szczególności działalność obejmującą: (…) 2) kierowanie budową lub innymi robotami budowlanymi. W ust. 2 tego artykułu przyjęto, że samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, określone w ust. 1 pkt 2 (funkcję kierownika budowy), mogą wykonywać wyłącznie osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową, dostosowane do rodzaju, stopnia skomplikowania działalności i innych wymagań związanych z wykonywaną funkcją, stwierdzone decyzją, zwaną dalej "uprawnieniami budowlanymi", wydaną przez organ samorządu zawodowego. Przyjęto także, że warunkiem uzyskania uprawnień budowlanych – na kierownika budowy – jest zdanie egzaminu ze znajomości procesu budowlanego oraz umiejętności praktycznego zastosowania wiedzy technicznej (ust. 3 art. 12 ustawy).