Tynki maszynowe gipsowe

Maszynowe nakładanie tynków gipsowych stosuje się wszędzie tam, gdzie pokrywane są duże powierzchnie ścian i sufitów.
Zaprawę tynkarską można kłaść na podłoża z betonu, betonu komórkowego, gipsu, cegły ceramicznej i wapienno-piaskowej.
Podłoże pod tynk musi być czyste, nośne, zwarte, i wolne od zatłuszczeń. Przed rozpoczęciem tynkowania należy usunąć wszelkie farby oraz luźne ziarnka tynku i piasku. Części stalowe należy zabezpieczyć przed korozyjnym działaniem gipsu (np. poprzez nałożenie antykorozyjnych powłok malarskich). Podłoża silnie chłonące (np. gazobeton) oraz nierównomiernie chłonne (np. cegła silikatowa lub ceramiczna) należy zagruntować emulsją gruntującą. Powierzchnie gładkie i stropy powinny być wcześniej zagruntowane. Nie jest wskazane tynkowanie powierzchni zamarzniętych i świeżych powierzchni betonowych.

Czytaj również: Efekt szlachetnego piaskowca lub nowoczesnego betonu na elewacji uzyskasz tynkiem modelowym

Nakładanie maszynowe odbywa się bardzo szybko, toteż tynk maszynowy musi charakteryzować się wydłużonym czasem wiązania, by można go było wyrównać i wygładzić. Właściwy czas wiązania tynku maszynowego to ok. cztery godziny. Istotne znaczenie ma także tzw. krzywa procesu wiązania. Tynk powinien wiązać równomiernie, bez opóźnień i przyspieszeń. Średnia grubość tynku maszynowego wynosi 10 - 15 mm. Może się jednak pojawić potrzeba miejscowego wykonania pojedynczej grubszej warstwy 25 mm, i konsystencja tynku musi to umożliwić. Istnieje kilka czynników, które mają wpływ na przyspieszone wiązanie mokrej zaprawy gipsowej. Są to: wyższa temperatura przygotowywania zaprawy, podłoże chłonące wodę i gęstsza konsystencja masy spowodowana użyciem mniejszej ilości wody. Kładąc tynki powinniśmy pamiętać, że rodzaj podłoża ma duży wpływ na jakość tynku, dlatego też konieczne jest zagruntowanie powierzchni tynkowanej. Służą do tego odpowiednie grunty na podłoża chłonne oraz betonowe.

Czytaj również: Dekoracyjny tynk elewacyjny, który po nałożeniu do złudzenia przypomina drewno

Gipsową zaprawę tynkarską należy natryskiwać maszynowo na podłoże równomiernie i jednowarstwowo. Warstwa powinna mieć stałą grubość, co uzyskuje się dzięki doprowadzonej do głowicy natryskowej powietrza pod ciśnieniem. Ciśnienie umożliwia osiągnięcie  odpowiedniej przyczepności, ponieważ mieszanka wyrzucana jest przez końcówkę natryskową z dużą siłą. Należy ostrożnie dodawać wodę,  by osiągnąć możliwie najrzadszą konsystencję, pozwalającą nanosić masę na wymaganą grubość. Zastosowanie maszynowych tynków gipsowych  zapewnia mniej odpadów z worka dzięki technice silosowej, krótszy czas realizacji, gładką i estetyczną powierzchnię, bezpieczeństwo, ponieważ tynki są niepalne,  bo w swoim składzie chemicznym mają związaną wodę, przyjemny mikroklimat w domu – uwalnianie bądź absorbowanie wilgoci w zależności o warunków, ciepło dzięki znajdującemu się  w porach tynku powietrzu oraz zdrowie, ponieważ gips nie powoduje alergii.