Jaka elewacja? - nowe spojrzenie na cegłę

Wybór materiału, z którego wykonana zostanie elewacja, to jedna z najistotniejszych decyzji architekta, gdyż fasada ma kluczowy wpływ na wygląd budynku i na wiele lat określi wrażenie, jakie będzie wywierał. Trzy najpopularniejsze rodzaje elewacji to powłoka malarska, tynk lub warstwa cegieł. Powłoka malarska, choć najtańsza i najprostsza w wykonaniu, wymaga renowacji przynajmniej co kilka lat. W rezultacie z biegiem czasu trzeba ponieść wysokie koszty napraw. Podobnie jest z elewacją tynkową – sumy wydane na jej konserwację znacznie przewyższą początkowe oszczędności wynikające z wyboru tynku. Dlatego najlepszą długoterminową inwestycją będzie elewacja ceglana, która w zasadzie nie wymaga żadnych dodatkowych prac konserwacyjnych. Cegły przez wiele lat nie zmieniają swojej barwy i nie brudzą się, nie zniszczy ich deszcz ani mróz, są też odporne na uszkodzenia mechaniczne. Techniczne zalety cegieł nie są w branży budowlanej nowością. Nie wszyscy jednak zdają sobie sprawę, że cegła to doskonały materiał na elewacje nie tylko w tradycyjnym stylu. Cegła przestała być synonimem zawsze tej samej, przewidywalnej barwy oraz, co za tym idzie, wielu podobnych do siebie elewacji. Klinkier daje obecnie możliwość stworzenia nowoczesnych i niepowtarzalnych obiektów.

Współczesna cegła może mieć kolor inny niż standardowa czerwień wypalonej gliny dzięki nowej technologii produkcji, umożliwiającej uzyskanie szerokiej gamy barw cegieł. Wykorzystując ten potencjał, specjaliści firmy Röben, we współpracy z pracowniami projektowymi, stworzyli nowoczesną kolekcję „Cegły dla architektów”. Składa się ona z szesnastu nowych kompozycji ze specjalnie wypalanych cegieł klinkierowych oraz licowych ręcznie formowanych, o barwach od ciepłych żółci, pomarańczy, czerwieni oraz brązów, przez biele, szarości i czernie, aż po granaty. Tym oryginalnym elewacjom nadano nazwy najciekawszych pod względem architektonicznym dzielnic Londynu i Paryża, np. „Montmartre”, „Orsay”, „Westminster”, czy „East End”. - Wzory te stanowią inspirację do zaprojektowania niebanalnych obiektów – mówi Krzysztof Omilian z firmy Röben. - Najbardziej spektakularny efekt daje wykorzystanie ich na dużych powierzchniach, dlatego zwykle po „Cegły dla architektów” sięga się przy realizacji budynków użyteczności publicznej lub innych inwestycji zakrojonych na szeroką skalę.

O charakterze i wyglądzie elewacji z cegły decyduje: kolor samej cegły, jej format (DF, WF, WDF, 2DF, NF), struktura powierzchni lica (gładka, ryflowana, piaskowana, łupana, ciosana, drapana), rodzaj wiązania (wozówkowe, gotyckie, krzyżowe, blokowe, wendyjskie, dzikie) oraz kolor spoiny. Różne kombinacje tych czynników dają architektom niezliczone możliwości tworzenia ciekawych projektów. Dla najbardziej wymagających klientów przeznaczone są indywidualne rozwiązania, m.in. glazurowane klinkiery ceramiczne lub cegły kształtowe wykonane specjalnie pod dany obiekt. Ponadto, szeroka gama barw i faktur cegieł ułatwia dowolne ich łączenie z innymi materiałami, m.in. szkłem i metalem. Zastosowanie kombinacji klinkieru z innymi surowcami to efektowny zabieg, stanowiący jedną z cech charakterystycznych nowoczesnego budownictwa.

Kolekcja „Cegły dla architektów” oferuje wiele wzorów i wariantów kolorystycznych. Tym, którzy chcą osiągnąć efekt eleganckiej klasyki, proponujemy elewację „Sorbonne”. Wykorzystana w tym wzorze kolorystyka kojarzy się z barwami Paryża: elegancką bielą, modną czernią i harmonijną szarością. Do stworzenia tej elewacji użyto cegły twardej (6-7 w skali Mohsa), o bardzo niskiej nasiąkliwości (ok. 1,5 %), co sprawia, że jest wyjątkowo wytrzymała i odporna nawet na najtrudniejsze warunki atmosferyczne. Wybierając „Sorbonne” można mieć zatem pewność, że elewacja bardzo długo pozostanie w doskonałym stanie, a elegancki, ponadczasowy wzór na pewno nie wyjdzie z mody.