Technologia robót rozbiórkowych elementów konstrukcyjnych

Elementy konstrukcyjne w obiekcie mogą podlegać rozbiórce podczas robót rozbiórkowych części budynku lub dla wstępnego osłabienia konstrukcji. Przyjęcie metody robót rozbiórkowych zależy od rodzaju konstrukcji oraz jego otoczenia.

- rozbiórka elementów liniowych, do których zaliczamy belki, podciągi, dźwigary, słupy, pale, pręty i liny. Wstępną czynnością jest rozłączenie tych elementów od konstrukcji obiektu. Rozłączenie może być wykonane metodą wybuchową w miejscach zakotwienia lub podparcia. W trakcie robót  strzałowych rozbierany element powinien być utrzymany w  dotychczasowym położeniu za pomocą urządzenia dźwigowego. W elementach żelbetowych ładunki wybuchowe powinny być tak dobrane, aby spowodowały wykruszenie betonu w całym przekroju poprzecznym. Po przecięciu prętów zbrojenia element można opuścić na poziom  terenu i poddać niszczeniu. W elementach metalowych odcięcie konstrukcji od obiektu można wykonać przy pomocy ładunków kumulacyjnych lub skupionych. Zaleca się stosować ładunki wybuchowe o konsystencji plastycznej. Do przecinania rur zaleca się stosować ładunki pierścieniowe plastyczne. Do cięcia lin stalowych należy stosować ładunki skupione plastyczne. W elementach  drewnianych należy zastosować ładunki wewnętrzne w otworach strzałowych. Szczególnym przypadkiem niszczenia drewna jest karczowanie pni. Materiał wybuchowy w postaci ładunków skupionych umieszcza się pod pniem między korzeniami. Otwór strzałowy wykonuje się ukośnie o takiej długości, aby ładunek znalazł się pod środkiem karpy.

- rozbiórka elementów płytowych zależy od kierunku ich usytuowania w konstrukcji budowli.
Przystępując do robót rozbiórkowych należy dokonać konstrukcyjnego odłączenia elementów płytowych od pozostałej części obiektu. W przypadku ścian betonowych lub żelbetowych poprzez odcięcie metodą wybuchową należy dokonać wykruszenia betonu, a następnie odcięcia prętów zbrojeniowych. W przypadku rozbierania elementów ścian o dużej długości, praktycznie jest podzielić ścianę na mniejsze fragmenty, pionowymi rzędami ładunków. Roboty rozbiórkowe obejmujące elementy ścian należy przeprowadzać poprzez założenie ładunków wybuchowych w otworach strzałowych w poziomych rzędach nad fundamentem.

W przypadku rozbiórki płyt stropowych metodą wybuchów należy stosować tylko w konstrukcjach żelbetowych. Ładunki z materiałami wybuchowymi zakłada się tak, aby nastąpiło wykruszenie betonu umożliwiające przecięcie prętów zbrojenia. W trakcie robót demontażowych płyt stropowych należy zapewnić bezpieczeństwo demontażu np. poprzez zastosowanie żurawi budowlanych. W przypadku demontażu całego stropu, otwory strzałowe rozmieszcza się na całej powierzchni stropu. W przypadku robót rozbiórkowych na dużej powierzchni korzystniejsza jest metoda kombinowana. Polega ona na  rozkruszeniu płyty na mniejsze elementy, aby była możliwość oderwania fragmentów płyty za pomocą sprzętu mechanicznego.

- rozbiórka elementów objętościowych, do których zaliczamy np. fundamenty, zależy od objętości. Fundamenty o grubości około 50,0 cm wyburza się za pomocą ładunków wybuchowych układanych w otworach strzałowych wierconych poziomo. Konstrukcję fundamentu należy odkopać z jednej strony. Podczas rozbiórki fundamentów poziomymi warstwami otwory strzałowe wierci się w pionie.

Fundamenty o dużej objętości rozbiera się w mniejszych fragmentach. Należy unikać niszczenia całej objętości jednorazowo. Podstawową metodą jest wykonywanie rozbiórki warstwowo. W konstrukcjach żelbetowych w pierwszej fazie wykonuje się  wykruszenie betonu, a następnie wycięcie odkrytego zbrojenia. Rozbierana warstwa powinna mieć grubość około 50,0 cm. Otwory strzałowe powinny posiadać głębokość równa 0,9 grubości kruszonej warstwy.

W artykule wykorzystano fragmenty publikacji „Poradnik kierownika budowy” wydanej przez Wydawnictwo FORUM