Izolacyjność akustyczna od dźwięków uderzeniowych

Izolacyjność akustyczna od dźwięków uderzeniowych

Często w praktyce inżynierskiej idzie zderzyć się nam z pojęciem izolacyjności akustycznej przegrody od dźwięków uderzeniowych. Czym się ona charakteryzuje? Jakimi określana jest zależnościami? Teraz kilka słów właśnie o niej... Czytaj dalej

 

Za pomocą izolacyjności akustycznej od dźwięków uderzeniowych określa się właściwości akustyczne stropów w odniesieniu  do przenikania przez ich strukturę fali akustycznej w postaci tzw. dźwięków uderzeniowych. Ich źródłem może być stukanie, stąpanie itp. czyli czynności , które  pobudzają strop do drgania w sposób mechaniczny.

 

W przeciwieństwie do dźwięków powietrznych (źródło dźwięku  powoduje wibracje powietrza, które rozchodząc się generuje wibracje w otaczających przegrodach), źródło dźwięku uderzeniowego wywołuje wibracje bezpośrednio w elemencie, na który oddziałuje. Rozchodzą się one następnie po całkowitej powierzchni elementu. Z przegrody poddanej działaniu dźwięków uderzeniowych fala akustyczna przenosi się następnie do struktury wszelkich elementów, z jakimi połączona jest rozpatrywana przegroda (ściany wewnętrzne i zewnętrzne, stropy) .

 

Czytaj również: Izolacyjność akustyczna od dźwięków powietrznych

 

Izolacyjność akustyczną stropów od dźwięków uderzeniowych określa się przy użyciu tzw. poziomu uderzeniowego znormalizowanego Ln, wytworzonego pod stropem przez znormalizowane źródło dźwięków uderzeniowych. Jego wartość  jest równa poziomowi przeciętnego ciśnienia akustycznego Li, wytworzonego pod stropem przez znormalizowane n źródło dźwięków uderzeniowych, powiększonemu o składnik korekcyjny stanowiący dziesięć logarytmów ze stosunku chłonności akustycznej komory odbiorczej A oraz chłonności akustycznej odniesienie A0. Powyższa definicję możemy zapisać w sposób następujący:

Ln = Li + 10log(A/A0) [dB] ]                                                                                                                   

gdzie:

A0 = 10 [m2]

 

 

  Rys.1 Schemat układu do pomiaru izolacyjności akustycznej od dźwięków uderzeniowych

 

Przy określaniu izolacyjności akustycznej stropów od dźwięków uderzeniowych w warunkach terenowych należy we wzorach uwzględnić przenikanie boczne fali akustycznej, co nie jest realizowane w warunkach laboratoryjnych. Na skutek tego, w przypadku wyników badań "in situ" przenoszenie boczne zostaje już w nich uwzględnione. Przenikanie dźwięku uderzeniowego w płaszczyźnie pionowej i poziomej różni się od siebie. W przypadku płaszczyzny pionowej transmisja fali akustycznej odbywa się w sposób bezpośredni oraz drogami bocznymi.

 

Rys.2 Schemat przenoszenia dźwięków uderzeniowych w płaszczyźnie pionowej

 

Wartość przybliżonego znormalizowanego poziomu uderzeniowego można zapisać jako:

 

 

gdzie:

Ln,d - znormalizowany poziom dźwięku uderzeniowego w pomieszczeniu odbiorczym uwarunkowany bezpośrednią transmisją fali akustycznej przez przegrodę [dB]

Ln,ij - znormalizowany poziom dźwięku uderzeniowego w pomieszczeniu odbiorczym uwarunkowany przenoszeniem bocznym fali akustycznej [dB]

n- liczba przegród bocznych w pomieszczeniu odbiorczym

W sytuacji, kiedy mamy do czynienia z płaszczyzną poziomą, fala akustyczna przenika do pomieszczenia sąsiadującego wyłącznie za pomocą dróg bocznych przylegających do stropu.

 

Rys. 3 Schemat przenoszenia dźwięków uderzeniowych w płaszczyźnie poziomej

 

Wartość przybliżonego znormalizowanego poziomu uderzeniowego można zapisać wówczas:

 

                                                                   

Podobnie, jak w przypadku izolacyjności od dźwięków powietrznych, izolacyjność od dźwięków uderzeniowych możemy zapisać w postaci jednoliczbowej wartości, która  w sposób jednoznaczny definiuję badany przez nas strop. Wyróżniamy:

 

  • jednoliczbowy ważony wskaźnik izolacyjności akustycznej od dźwięków uderzeniowych Ln,w wyznaczany w warunkach laboratoryjnych

 

  • jednoliczbowy ważony wskaźnik przybliżonej izolacyjności akustycznej od dźwięków uderzeniowych L`n,w, który uzyskujemy w warunkach "in situ"

 

Obie wartości wskaźników określa się kolejno w oparciu o policzoną wcześniej wartość znormalizowanego poziomu uderzeniowego Ln oraz wartość przybliżonego znormalizowanego poziomu uderzeniowego L`n we wszystkich rozpatrywanych częstotliwościach ( odstępy 1/3-oktawowe w zakresie od 100 [Hz] do 1350 [Hz] ). Uzyskane wyniki umieszczane są na krzywej  w funkcji częstotliwości, która następnie porównywana jest z funkcją normową.

 

Czytaj również: Pomiary izolacyjności akustycznej przegród


Uzyskanie niskich wartości przybliżonego znormalizowanego poziomu uderzeniowego L`n  oznacza dobrą izolacyjność stropu przed hałasem uderzeniowym . Na koniec warto wspomnieć o normach, które umożliwiają poprawne wykonanie badań izolacyjności od dźwięków powietrznych:

 

  • w warunkach laboratoryjnych: PN-EN ISO 140-6 "Akustyka - Pomiar izolacyjności akustycznej w budynkach i izolacyjności akustycznej elementów budowlanych - Pomiary laboratoryjne od dźwięków uderzeniowych stropów" 

 

  • w warunkach terenowych: PN-EN ISO 140-7 "Akustyka - Pomiar izolacyjności akustycznej w budynkach i izolacyjności akustycznej elementów budowlanych - Pomiary terenowe izolacyjności od dźwięków uderzeniowych stropów"

 

Źródło: budnet.pl
Autor: Arkadiusz Baran

Tagi

Czytaj też…

Czytaj na forum

Kalkulator ilości tapety

Społeczność budnet.pl ma już 16300 użytkowników

Użytkownicy online (2)

gości: 187

Ostatnio dołączyli
Zobacz wszystkich >
Galerie
Zobacz wszystkie galerie >